آواره

سال‌ها پیش که از ایران خارج شدم همراه ما تعدادی از هنرمندان نیز تن به مهاجرت دادند. در آن سال‌ها انجام فعالیت‌های هنری بسیار مشکل بود نه تنها از این منظر که بستر طبیعی (محیط) هنرمند تغییر کرده بود بلکه مشکلاتی چون ندانستن زبان، بیگانگی با فرهنگ جدید، عدم اشتغال مناسب و پراکندگی جغرافیایی ایرانیان کار را دوچندان دشوار کرده بود. یکی از این هنرمندان استاد مجید درخشانی است که با تلاش فراوان از همان ابتدا با تشکیل کانون «نوا» توانست ضمن متشکل کردن ایرانیان علاقه‌مند به موسیقی منشا خدمات انکارناپذیری چه در حوزه آموزش و چه در شناساندن موسیقی ایرانی در اروپا باشد. شنیدم که چندی پیش استاد به ایران بازگشته است و در بستر طبیعی خود به فعالیت هنری مشغول است. زمانی‌که در روزنامه شرق مصاحبه ایشان را خواندم متوجه شدم که استاد با خستگی ناپذیری برای اولین بار پس از انقلاب گروه بزرگ خورشید را تشکیل و در تالار وحدت هم سه شب اجرایی موفق داشته‌اند. بیلی و من در ادامه سری گفتگوهایش با بلاگرها گفتگویی خودمانی با این هنرمند خوب کشورمان کرده است که خواندن آن را به همه دوستان توصیه می‌کنم.