آرزوهای آواره
دلم میخواهد هر روز اینجا بنویسم
اگر غم نان بگذارد
دلم میخواهد تا نهایت شب وبگردی کنم
اگر کارت لعنتی بگذارد
دلم میخواهد هر وبلاگی را که میخوانم یک کامنت بگذارم
اگر تنبلی بگذارد
دلم می خواهد روزانه هزاران خواننده داشته باشم
اگر آوارهگی بگذارد
دلم میخواهد وقت سفر لپتاپ داشته باشم
اگر بیپولی بگذارد
دلم میخواهد دست در دست یار، قدمی در ایرانزمین بزنم
اگر بسیج بیست میلیونی بگذارد
دلم میخواهد نمایندهای انتخاب کنم
اگر شورای نگهبان بگذارد
دلم میخواهد با همگان در صلح زندگی کنم
اگر رییس جمهور امام زمان بگذارد
دلم میخواهد کنار زاینده رود بیترس و دلهره پیالهای بزنم
اگر دین مبین اسلام بگذارد
دلم میخواهد همین حالا اکبر گنجی از زندان بیرون بیاید
اگر قاضی سعید مرتضوی بگذارد
دلم میخواهد نسیم شهر زبالهدانی تهران نبود
اگر شهردار تهران بگذارد
دلم میخواهد در قرن بیست و یکم هر شش ثانیه کودکی از گرسنگی نمیرد
اگر هزینههای هستهای دنیا بگذارد
دلم میخواهد قبل از مردن آمریکا را ببینم
اگر جاه طلبیهای آخوند سید علی بگذارد
دلم میخواهد...
اگر... بگذارد

