آواره

عکس از فاطمه مهجوریان

یکی از دوستان از ینده خواهش کردند نظرم را در باره جناح‌بندی‌های درون حکومتی بنویسم. به عقل آواره همین رسید که می‌خوانید.

حزب فقط حزب الله........رهبربودش روح‌الله

چاقو بدست تو ایران.... آدم کشتند فراوان

اما حالا ای بابا..........رهبر کی باشه تا ما

سینه زنان دوباره.......با سنگ و آجر پاره

داد بزنیم تو دنیا........اتم می خوایم به ولله

اتم اتم    توتوله....... آسید علی چشونه

یکی میگه کُپ کرده.. عیال میگه قفل کرده

جاروکش شهرداری... اون آدم نورانی

حزب‌الله رو خر کرده... درساشو از برکرده

با ایما و اشاره... می‌خواد رهبر بیاره

امت حزب‌الله از خواب غفلت بیدار شوید، گول احمدی‌نژاد را مخورید. پشت سر رهبر فعلی بایستید. مگذارید ایشان اسبق بشوند. اگرهم پشت سر رهبر نمی‌ایستید دستکم پشت‌سر رفسنجانی بایستید.

 

 

وبلاگ بیلی و من پرسشی در باره تشکل گریزی ایرانیان را به بحث گذاشته است و از بلاگرها خواسته است تا وارد این گفتگو شوند. من نیز در کامنتی که اینجا هم می‌آید نظرم را نوشته‌ام. بد نیست که شما هم در این گفتگو که به باورمن یکی از مشکلات دیرپا و تاریخی فرهنگ ایرانی است شرکت کنید.

این هم متن کامنت من در وبلاگ بیلی و من:

به باور من یکی از علت‌های تشکل‌گریزی ایرانیان شاید ریشه در عقل کل بودن ما داشته باشد. ما در همه چیز صاحب‌نظریم و خودمان را نه تنها خوش‌فکرتر که بهترین می‌دانیم. به تجربه در ارتباط با هموطنانم بارها شاهد بودم که خودشان را در تمام مسایل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و علوم نظری، بصری، غیبی و... صاحب‌نظر و عقل کل می‌دانند. علاوه بر عقل کل دانستن یکی دیگر از دلایل هم می‌تواند بی‌اعتقادی به منافع جمع باشد، یعنی ما تمایل به گرفتن حق خودمان داریم تا دیگران. اگر بتوانم گلیم خود را از آب بیرون بکشم موضوع تمام شده است و کاری به دیگران ندارم. در عین حال ما ملتی هستیم که مسایل و مشکلات را جدی نمی گیریم که بخواهیم برای حل آن دنبال تشکیلات و این جور چیزهای پر دردسر برویم. امروز را بگذارنیم فردایش خدا کریم است. شوربختانه در فرهنگ ما واگذاری مشکلات  و حل آن  از طریق امداد غیبی، خدا ، فرشتگان آسمانی و امامان و پیامبران چنان جا افتاده است که من هم از همان ها می خواهم مشکل تشکل گریری ایرانیان را حل کنند. آمین